รีวิว Kobe Luminarie 2019 โกเบลูมินาริเอะ
ท่องโลก

Kobe Luminarie 2019 ค่ำคืนหนาวแสนอบอุ่นในงานไฟโคเบะลูมินาริเอะ

5
(1)

.

วันที่ 8 ธันวาคม 2562 เวลา 19.30 น. ณ Galo Hostel Kobe เมืองโคเบะ ประเทศญี่ปุ่น เราเพิ่งนั่งรถไฟฝ่าสายฝนอย่างเหนื่อยล้ามาจากเมือง Tottori ก็ได้เจอกับโฮส เจ้าของที่พักผู้ใจดีและเฟรนด์ลี่เอ่ยถามเราว่า

โฮส: “You come here for the Kobe Luminarie (โคเบะ ลูมินาริเอะ)?
คุกกี้: “ลูมิเอ๊…ลอริเอะ… วอท?”
โฮส: “ลูมินา… เอ่อ ลูมิเน… It’s our famous light festival”

เราคิ้วขมวดเป็นโบว์พันหนักกว่าเดิม โฮสเลยพยายามอธิบายไป ควานหาใบโบรชัวร์งานเทศกาลไป สุดท้ายก็หาไม่เจอ โฮสเลยทิ้งท้ายไว้ว่าลองหาข้อมูลดูนะ งานนี้จัดแค่อาทิตย์เดียวเท่านั้น

เราพยักหน้า สัญญาไปว่าจะลองหาข้อมูลดูไปงั้นๆ หนังตาเริ่มหย่อน เพราะความเพลีย ทานมื้อค่ำเสร็จเข้านอนเลยดีกว่า เวลา 20.25 น. สปาเกตตี้จากร้านสะดวกซื้ออร่อยจัง! มีแรงแล้ว ลองหาข้อมูลงานเทศกาลลูมิอะไรนั้นดูหน่อยดีกว่า ทำไมโฮสถึงเชียร์จัง

โหว! ทำไมมันดูเป็นงานไฟอเมซิ่งยิ่งใหญ่จิงกาเบลขนาดนี้ ตั้งแต่มาญี่ปุ่นยังไม่ได้ดูงานไฟเลย ไหนๆ วันนี้วันอาทิตย์ที่ 8 ธ.ค. 62 แสดงว่างานเปิดถึง 21.30 น. เราหันไปดูนาฬิกา 20.35 น. แล้ว! คืนนี้เราอยู่โคเบะเป็นคืนสุดท้าย หมายความว่าถ้าพลาดคืนนี้ ก็ไม่ได้ดู Kobe Luminarie อีกแล้ว

มือไวกว่าความคิด เรายัดสปาเกตตี้พร้อมชานมที่เหลือเข้าปาก วิ่งไปหยิบเสื้อโค้ชมาคลุมทับชุดนอนสีชมพู กางเกงวอร์มสีฟ้า ใส่หมวกไหมพรมสีเหลือง รองเท้าสีแดง แล้ววิ่งไปถึงสถานีรถไฟ Shin-Kobe ใน 2 นาที ทั้งๆ ที่ขามาใช้เวลาตั้ง 10 นาที!

จริงๆ เราใช้ JR Pass ขึ้นรถไฟฟรีไปได้เลย ไม่ต้องซื้อตั๋วใหม่ แต่ดันรีบมากซะจนลืมหยิบ JR Pass กับ IC Card มาด้วย

เวลา 20.50 น. ถึงสถานี Motomachi สถานที่จัดงานแล้ว! แต่ไม่เห็นงานเลย ไปทางไหนนะ? หันซ้ายหันขวา เจอคุณลุงใส่เสื้อคุลมเหมือนกัน ยืนถือป้ายบอกทางภาษาญี่ปุ่นเรียงกันอยู่ เดาว่าคงชี้ไปงานไฟนะ เพราะคนไปทางนั้นเพียบเลย ตามไปโลด

มาถึงข้างนอกสถานีแล้ว ตามทางแยกมีคนหนุ่มสาววัยทำงาน ใส่เสื้อคลุมเหมือนพวกคุณลุง คอยยืนให้สัญญาณข้ามถนน และถือป้ายบอกทาง น่าจะเป็นอาสาสมัครมาช่วยงานนะ

เดินมาจนถึงสายไฟคริสมาสต์เส้นแรกแล้ว “Happy Holidays” ตกแต่งเบาๆ น่ารักตามทางเดินไปงาน ใกล้จะถึงแล้วล่ะ

เลี้ยวโค้งมาก็เจอไฟประดับต้นไม้เรียงรายสองข้างทางสวยๆ แว่บแรกแอบต๊กกะใจ อย่าบอกนะว่า Kobe Luminaire ที่ว่ามีเท่านี้ ช็อกแปป ฮ่าๆ

พอเลี้ยวโค้งไปอีกทีก็เจอความยิ่งใหญ่ที่แท้จริง ทุกคนที่เดินมาพร้อมเรา ร่วมใจกันส่งเสียง “ว้าวววววว!!!”

ในภาพยังถ่ายทอดความสวยงามออกมาได้ไม่ถึง 10% ของจริงคือสวยอลังกาลงานสร้างมาก

ดนตรีคริสมาสต์ที่เปิดในงานยิ่งขับกล่อมให้มีความสุข งานนี้ทำเราตื้นตัน เดินไปน้ำตาคลอไป นึกถึงโฮสที่มาประชาสัมพันธ์งานนี้ให้เรารู้ คุณลุงที่สถานียืนถือป้ายบอกทาง คนหนุ่มสาวยืนให้สัญญาณคนข้ามถนน และเด็กวัยรุ่นยืนพูดขอรับบริจาคอย่างร่าเริง เหมือนคนทั้งเมืองรวมพลังกันเพื่องานนี้ มีอาสาสมัครเยอะมากกว่าร้อยชีวิต เดี๋ยวตอนจบงานจะรู้ว่าทำไมต้องมีอาสาสมัครเยอะขนาดนี้

เราเดินไปถามสาวน้อยวัยรุ่นที่ยืนถือกล่องว่า “Is this donation for this festival?” น้องตอบด้วยรอยยิ้มร่าเริงว่า “Yes! Donation box” เราเลยล่วงเหรียญหนึ่งกำมือ ใส่ไปในกล่องบริจาค น้องโค้ง 90 องศา พร้อม “Arigatou Gozaimasu” และยื่นบัตรขนาดเท่านามบัตรให้ ในนั้นเขียนว่า “Thank you for your support” และมีภาพงานไฟนี้ “25th Kobe Luminarie” นี้ปีที่ 25 แล้วหรอ!

ถึงคนจะเยอะ แต่ไม่เบียดเสียดนะ ไม่มีการเบียดชนกัน เดินได้สบายใจ ตรงบริเวณที่ถ่ายรูปสวยๆ นักท่องเที่ยวก็เข้าแถวเป็นระเบียบรอถ่ายรูป

แต่นแตนแต๊น! และเราก็มาถึงไฮไลท์ของงาน สวยเว่อร์วังมาก เหมือนเป็นปราสาท วังไฟประดับน่ารักๆ คนมาออรอถ่ายรูปกันอยู่ตรงนี้เยอะมาก

ตรงนี้มีบริเวณให้ลั่นระฆังขอพรอยู่เดียว ตั้งอยู่ระหว่างเส้นทางใบไม้แดง ตัดกับสีสันสดใสของไฟประดับ

งานนี้ไม่ได้มีดีแค่ดูไฟ ใครเดินอยู่แล้วหิว มีร้านอร่อยๆ เพียบ แถมราคาถูกมากด้วย ส่วนใหญ่จะเป็นของที่ถือไปกินได้ง่าย เช่น ทาโกะยากิ ยากิโซบะ ซอฟต์ครีม ไม่มีโต๊ะเก้าอี้ให้เข้าไปนั่งทานในร้าน แต่ทางที่จัดงานจะประกาศขอความร่วมมืออย่าเดินไปกินไปนะ เดี๋ยวจะหกเลอะเทอะ ขอให้ทุกคนไปนั่งกินตามเก้าอี้ในสวนสาธารณะที่จัดไว้ให้ ซึ่งก็แทบไม่เจอขยะอยู่ที่พื้นเลย

ระฆังซินเดอเรลล่าตีบอกเวลา 21.30 น. พรึ่บ! ไฟดับพร้อมกันทั้งงานเลยจ้า นักท่องเที่ยวที่มาดูไฟต่างก็ตกใจร้องกรี๊ด ก่อนจะตามด้วยเสียงหัวเราะลั่นงาน คงไม่มีใครคาดคิดว่าที่บอกว่างานเลิก 21.30 น. คือจะดับไฟพรึ่บตอน 21.30 น. เป๊ะ! เข้าใจแล้วว่าทำไมต้องมีอาสาสมัครเยอะขนาดนั้น ตอนไฟดับต้องมีคนตกใจชนกันบ้างล่ะ มืดตื๊ดตื๋อไปแวบนึงเลย

งานเลี้ยงเลิกรา ทยอยกลับบ้านจ้า

ระหว่างเดินไปสถานีรถไฟ เจอคนมาเปิดหมวกแสดงโชว์เอนเตอร์เทน คนนั่งดูยืนดูเยอะมาก สิ่งที่ชอบคือทุกครั้งที่เจอคนมาแสดงข้างทาง ไม่ว่าจะร้องเพลง มายากล กินไฟ จะเจอคนดูที่คอยส่งเสียงเชียร์ ปรบมือให้กำลังใจแบบจริงจังมาก

ระหว่างที่นักแสดงหยุดพักดื่มน้ำ มีเด็กประถมสองคนวิ่งมาชูมือขึ้นสองข้าง แล้วตะโกนว่า “がんばって!” – สู้ๆ นะ! 🙂 ดีใจจริงๆ ที่ตัดสินใจยัดสปาเกตตี้ วิ่งฝ่าความหนาวมาทั้งชุดนอนสีสันตลกๆ แล้วมาที่งานไฟประดับนี้

“โคเบะลูมินาริเอะ เป็นค่ำคืนที่หนาวแต่แสนอบอุ่นจริงๆ “

ชอบบทความนี้มั๊ยคะ?

โหวตให้คะแนนเลย!

คะแนนปัจจุบัน 5 คะแนน

ขอบคุณที่ชอบบทความของเรานะ

ติดตามเรื่องราวดีๆ ได้อีกช่องทางเหล่านี้เลย

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *